Van dorpsmeisje naar Boshuis Psycholoog voor Ondernemers
Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg
Mijn verhaal begint in 1986, in een Brabants dorp waar ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’ de norm was. Ik deed wat ik dacht dat er van me werd verwacht.
Na de HAVO ging ik via het HBO naar de universiteit om Psychologie te studeren. Pas toen ik in mijn laatste jaar stage liep als psycholoog, besefte ik dat dit op dat moment in mijn leven niet is wat ik wilde doen.
Wat ik dan wél wilde? Ik had geen idee…
Ik droomde van Australië
Stiekem droomde ik van een avontuurlijke reis naar Australië, weg van het voorspelbare leven in Nederland en op zoek naar mijn ware zelf. Maar ja, wat zou anderen daar wel niet van denken. Ik zou dus niet direct iets gaan doen met mijn studie en konden mijn ouders het wel aan, als ik lang weg zou gaan?
Het bleef bij dromen over een reis die er misschien wel nooit zou komen. Tot die dag in de trein, een moment dat alles veranderde.
Een bijzondere ontmoeting in de trein
In het kader van mijn afstuderen had ik net een dag onderzoek gedaan, waarbij ik probeerde het snackgedrag van mensen te beïnvloeden. Mijn rugzak vol boeken verdeelde ik over mijn lege koelbox, wat er een natuurlijk een beetje vreemd uitzag. Een jongeman tegenover me merkte het op en sprak me aan.
Hij was anders, een vrije geest die zijn eigen weg volgde. Die deed wat hem gelukkig maakte, zonder zich te laten hinderen door de verwachtingen van anderen. Zijn verhalen over een clownscursus in Amsterdam en een antikraakwoning in Den Bosch prikkelden mijn verbeelding.
Ik deelde mijn droom van Australië en mijn worsteling met de verwachtingen van anderen.
Net voordat hij de trein verliet, reikte hij naar zijn rugzak en gaf me een badeendje, bungelend aan zijn sleutelhanger. “Dit is voor jou,” zei hij met een twinkeling in zijn ogen. “Een herinnering om altijd je eigen pad te volgen en te doen wat je gelukkig maakt.”
Ik vond vrijheid, onafhankelijkheid en mezelf
Kort daarna boekte ik een ticket naar Australië en begon een avontuur dat twee jaar zou duren. Na thuiskomst verkocht ik al mijn bezittingen en bleef ik nog een aantal jaren reizen.
In dat reizende bestaan vond ik vrijheid, onafhankelijkheid en mezelf.
Ik kreeg een huisje-boompje-beestje leven en werd doodongelukkig
Toch bracht de realiteit van het leven me rond mijn dertigste terug naar Nederland, waar ik een “huisje, boompje, beestje” leven probeerde te leiden, omdat dat van me werd verwacht. Het maakte me doodongelukkig. Ik ging door een periode van bijna burnouts en probeerde verschillende banen, maar dit leven pastte gewoon niet bij me.
Ik volgde mijn hart en sprong in het diepe
Ik wilde zelf bepalen hoe mijn dagen eruitzagen. Ik wilde werken waar én wanneer ik wilde, met mensen waar ik energie van kreeg. En als ik hard werkte, wilde ik dat terugzien op mijn eigen rekening en niet op die van een baas.
Het online ondernemerschap voelde als thuiskomen. Ik leerde mezelf alles aan over websites, systemen en online techniek en merkte dat ik er niet alleen heel goed in was, maar er ook veel ondernemers mee kon helpen. Als Technisch VA bouwde ik met veel plezier aan de achterkant van hun bedrijven mee. Ik zag ondernemingen groeien en voelde voor het eerst de vrijheid waar ik altijd naar had verlangd.
Ik ontdekte wat mij écht drijft
Na een aantal jaren zat mijn agenda voller dan ooit. Ik ging op zoek naar andere VA’s om werk aan over te dragen, maar ik vond nauwelijks VA’s die dezelfde technische kennis hadden. Ik besloot mijn kennis te delen en ontwikkelde een eigen opleiding. Honderden vrouwen leerden hoe zij op hun voorwaarden een onderneming konden bouwen. Dat maakte me trots en dankbaar, want ik zag welke impact die keuze op hun leven had.
Tegelijkertijd besefte ik dat het nooit alleen de techniek is die het verschil maakt. Ondernemers weten vaak precies wat ze zouden moeten doen, maar ergens onderweg raakt hun vertrouwen kwijt. Ze twijfelen. Ze houden zich klein. Ze blijven binnen de veilige lijntjes omdat ze bang zijn voor wat er mis kan gaan.
Daar zag ik mijn grote liefde voor psychologie weer naar boven komen. Wat iemand gelooft over zichzelf… dát bepaalt hoe ver iemand komt.
Mijn werk veranderde mee met mijn leven
Toen ik moeder werd, ging ik automatisch anders naar het leven kijken. Ik wilde ondernemen op een manier die klopte met hoe ik mijn dochters wil zien opgroeien: met rust, aandacht en ruimte om te voelen wat voor hen belangrijk is.
Onze verhuizing naar een boshuis in België gaf me letterlijk en figuurlijk die ruimte. Midden in de natuur voelde ik wat ik eigenlijk al langer wist: de technische kant van mijn werk gaf me niet meer de voldoening van vroeger. Mijn energie ging steeds meer naar gesprekken die verder gingen dan het “hoe” van ondernemen. Gesprekken over keuzes durven maken. Over grenzen. Over dromen. Over jezelf niet kleiner maken dan je bent.
Het was tijd voor een nieuwe fase. Een fase waarin ik mijn psychologische achtergrond, mijn ervaring als ondernemer én mijn liefde voor persoonlijke groei samenbreng.